Campaign for the access to asylum in Greece

Campaign for the access to asylum in Greece

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

14/01/2018:THE ASYLUM CAMPAIGN CONDEMNS THE SERIOUS HUMAN RIGHTS VIOLATIONS CONCERNING THE ASYLUM CASES OF THE TURKISH MILITARY OFFICIALS




PRESS RELEASE
Athens, 14 January 2018

THE ASYLUM CAMPAIGN CONDEMNS THE SERIOUS HUMAN RIGHTS VIOLATIONS CONCERNING THE ASYLUM CASES OF THE TURKISH MILITARY OFFICIALS
*********
The arrest a few days ago of the Turkish refugee inside the building of the Asylum Service undoubtedly constitutes an unprecedented unlawful action against the very core of the rule of law. The Turkish refugee had been granted international protection by virtue of a decision of the Independent Appeals’ Committee and he was subsequently put in administrative detention following the issuance of an interim order by the President of the Administrative Court of Appeal of Athens suspending the aforementioned decision.
This unlawful arrest and detention is part of a series of violations committed by the Executive against the rights of the 8 Turkish military asylum seekers and refugees and lies in contravention with fundamental principles of the rule of law, namely the presumption of innocence, the principle of confidentiality, the right to liberty. They also mark the continuous slippage of the Government and of the Minister of Migration Policy into policies, obviously, of expediency at the expense of legality.
In particular, the Asylum Campaign reports with concern:
1.   The unprecedented action of the Ministry of Migration Policy to submit an application for the annulment of an institution’s positive decision to grant international protection and the unacceptable political management that followed it, namely:
·         The unacceptable hurry for the filing of the application at a police station (!) on a day when the public services were closed, during official holidays, which evidently does not have any legal effect and indicates consequently the anxious fulfillment of a commitment, the extent of which is not known.
·         The unacceptable statement by the Minister of Migration Policy that "[...] substantial indications show that these persons have been involved in the coup d'état [...]”[1], expressing an estimation to which he is not entitled and which is not allowed for by his official capacity, given that the examination of the merits of an asylum application lies within the competency of the Asylum Service at first instance and of the Committees of the Appeals’ Authority at second instance. It must be noted that the legislation surely allows the Minister of Migration Policy to submit an application for annulment against a decision issued by the Appeals’ Authority Committees, which shall, nevertheless, be established only on arguments of legality (decision’s form, reasoning etc.) and never on the findings on the merits of the case. As a result, these statements, which contravene with the jurisprudence of the Supreme Civil Court, constitute an interference not only in the justice system and in the asylum procedure, but also an evident violation of the presumption of innocence protected the ECHR, the latter forming an important acquis of the developed legal systems.
·         The successive public statements by top government officials consisting of estimations on the issues of their extradition and asylum, since the very arrival of the 8 Turkish asylum seekers[2] and while the asylum and extradition procedures of their cases were still pending; these statements violated and continue to violate the presumption of innocence, the principle of confidentiality and constitute an unacceptable interference of the Executive in the judicial and asylum procedure.
·         The contradictory statements by top government officials regarding the legal nature of the Appeals’ Committees, which were characterized as ‘administrative’, in view of the Minister’s application for annulment; however, their establishment – with a hastened amendment[3] – was justified by the Minister of Migration Policy on the need for enhancement of their judicial character, which was guaranteed, according to his opinion, by the participation of two judges in their composition. The same arguments were used by the Ministry in the context of the adjudication of the applications for annulment against the regulations and administrative acts concerning the constitution and composition of the Independent Appeals’ Committees, and against the relevant administrative acts rejecting the international protection applications as inadmissible, without an in-merit examination, on the grounds of Turkey being a safe third country for the return and protection of Syrian appellant asylum seekers in Greece. [4] The Council of State (Supreme Administrative Court), nevertheless, judged in favor of the judicial character of the Independent Appeals’ Committees in its decisions no. 2347/2017 and 2348/2017, in contravention with its previous settled jurisprudence.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

14/01/2018: Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
(ανοιχτό προς συνυπογραφή)
                                                                          Aθήνα, 14 Ιανουαρίου 2018

Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ
                                   
Η, προ ολίγων ημερών, σύλληψη, εντός της Υπηρεσίας Ασύλου και  διοικητική κράτηση του Τούρκου πρόσφυγα στον οποίο χορηγήθηκε άσυλο με απόφαση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Προσφυγών, μετά την προσωρινή διαταγή της Προέδρου του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών περί αναστολής της ως άνω απόφασης, συνιστά, χωρίς αμφιβολία,  πρωτοφανή παράνομη ενέργεια που πλήττει τον πυρήνα του κράτους δικαίου.
Η ως άνω παράνομη σύλληψη και κράτηση εντάσσεται σε μια σειρά παραβιάσεων που τελούνται από όργανα της εκτελεστικής εξουσίας σε βάρος των δικαιωμάτων των 8 Τούρκων στρατιωτικών αιτούντων άσυλο και προσφύγων και προσβάλλουν βασικές αρχές του κράτους δικαίου και δη το τεκμήριο αθωότητας, την αρχή της εμπιστευτικότητας, την προσωπική ελευθερία. Σηματοδοτούν, δε, τη συνέχιση της διολίσθησης της Κυβέρνησης και του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής σε πολιτικές, προφανώς, σκοπιμότητας σε βάρος της νομιμότητας.
Ειδικότερα, η Καμπάνια για το Άσυλο καταγράφει με ανησυχία:
    1. Την, για πρώτη φορά, στα χρονικά  ενέργεια του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής να καταθέσει αίτηση ακύρωσης κατά απόφασης θεσμικού οργάνου,  το οποίο έκρινε θετικά επί  ζητήματος χορήγησης ασύλου και τους απαράδεκτους χειρισμούς που συνόδευσαν την ενέργεια αυτή και δη:
·        Την ανεπίτρεπτη σπουδή για την κατάθεση της αίτησης σε αστυνομικό τμήμα(!) σε μέρα μη λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών, εντός αργιών, γεγονός το οποίο, ως γνωστόν, δεν επιφέρει κανένα έννομο αποτέλεσμα και ως εκ τούτου παραπέμπει σε αγχώδη εκπλήρωση ανειλημμένης  δέσμευσης, της οποίας η έκταση δεν είναι γνωστή.
·        Την απαράδεκτη  δήλωση  του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής ότι «[..]υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πρόκειται για πραξικοπηματίες[…][1], με την οποία εκφράζει κρίση, ως δεν του αναλογεί και δεν του επιτρέπεται εκ της θεσμικής του ιδιότητας, καθώς η ουσιαστική κρίση επί του αιτήματος ασύλου ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα αφενός της Υπηρεσίας Ασύλου, κατά τον πρώτο βαθμό εξέτασης του αιτήματος και αφετέρου των Επιτροπών της Αρχής Προσφυγών, κατά τον β’ βαθμό εξέτασης. Σημειωτέον, δε, ότι ο νόμος βεβαίως δίνει τη δυνατότητα στον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής να υποβάλει αίτηση ακύρωσης κατά απόφασης  των Επιτροπών της Αρχής Προσφυγών, η οποία, ωστόσο, μπορεί να αφορά αποκλειστικά και μόνον νομικά σφάλματά της (τύπος, αιτιολογία κ.ά.) και όχι την ουσιαστική της κρίση. Ως εκ τούτου, οι ως άνω δηλώσεις, οι οποίες έρχονται σε πλήρη αντίθεση και με τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, συνιστούν παρέμβαση στη δικαιοσύνη αλλά και στη διαδικασία ασύλου και χονδροειδή παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας, που προστατεύεται από τις διατάξεις  της  ΕΣΔΑ και αποτελεί  ουσιαστική κατάκτηση των πολιτισμένων δικαιϊκών συστημάτων.
·        Τις αλλεπάλληλες δημόσιες δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης, με διατύπωση κρίσεων επί των ζητημάτων έκδοσης αλλά και του ασύλου, από την αρχή της άφιξης των 8 Τούρκων αιτούντων άσυλο[2] και εν εξελίξει των διαδικασιών έκδοσης και ασύλου τους, που προσέβαλαν και προσβάλλουν το τεκμήριο αθωότητας, την αρχή της εμπιστευτικότητας αλλά και συνιστούν ανεπίτρεπτη παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας  στη διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης αλλά και στη  διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων διεθνούς προστασίας.
·        Τις ανακόλουθες δηλώσεις από ανώτατα κυβερνητικά στελέχη ως προς τη φύση των Επιτροπών Προσφυγών που ενόψει της υποβληθείσας από τον Υπουργό αίτησης ακύρωσης, χαρακτήριζαν τις Επιτροπές Προσφυγών ως  «διοικητικές» ενώ, η αιτιολόγηση του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής για τη νομοθέτησή τους -με μια εσπευσμένη μάλιστα διαδικασία σε κατατεθείσα Τροπολογία[3]- ήταν η ενίσχυση του δικαιοδοτικού χαρακτήρα τους, την οποία, κατά τον υπογράφοντα Υπουργό, εξασφάλιζε η συμμετοχή δύο δικαστών στην τριμελή σύνθεσή τους.  Τα ίδια επιχειρήματα υποστηρίχθηκαν από το Υπουργείο και στο πλαίσιο της εκδίκασης των αιτήσεων ακύρωσης, κατά κανονιστικών και ατομικών πράξεων της Διοίκησης, που αφορούσαν ιδίως τη σύσταση και συγκρότηση των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών και κατά συναφών ατομικών πράξεων οι οποίες, επιπλέον, απέρριπταν τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας, χωρίς την επί της ουσίας εξέτασή τους, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως ασφαλή Τρίτη χώρα για την επιστροφή και την αναζήτηση προστασίας των προσφευγόντων Σύρων προσφύγων που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα[4].  Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ωστόσο, με τις υπ’ αριθμ. 2347/2017 και 2348/2017 αποφάσεις του και  σε αντίθεση  με πάγια νομολογία του μέχρι τούδε, αποφάνθηκε θετικά περί της συνδρομής των όρων του δικαιοδοτικού χαρακτήρα των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών.

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

26/07/2017: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΑΣΥΛΟ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ



ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
26 Ιουλίου 2017
ΠΡΟΣ:  
·         ΥΠΑΤΗ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
·         ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ – ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
·         ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ    (ΤΜΗΜΑ ΑΣΥΛΟΥ)
·         ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (LIBE)
·         ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (FRA)
·         ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
·         ΥΠΟΥΡΓΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΘΕΜΑ: ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΕ) 604/2013

Οι υπογράφουσες Οργανώσεις θα θέλαμε να εκφράσουμε τις σοβαρές μας ανησυχίες σχετικά με την εν τοις πράγμασι παραβίαση του δικαιώματος στην οικογενειακή επανένωση, καθώς και με την παραβίαση των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙΙ), που αφορούν στη μεταφορά των αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα στη Γερμανία, σύμφωνα με τη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης. Ειδικότερα, αναφερόμαστε σε μια πρακτική που έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με την οποία, οι αιτούντες άσυλο που δικαιούνται να μεταφερθούν στη Γερμανία σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ, «εγκλωβίζονται» στην Ελλάδα για περίοδο που υπερβαίνει τις προθεσμίες που προβλέπονται στις ανωτέρω αναφερόμενες διατάξεις, για λόγους που οφείλονται στον επιπρόσθετο όρο ενός μέγιστου αριθμού μεταφορών ανά μήνα. Η κατάσταση αυτή θέτει σε κίνδυνο όλη τη διαδικασία και υπονομεύει το δικαίωμα των αιτούντων άσυλο στην οικογενειακή επανένωση, όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙΙ, ενώ παραβιάζει περαιτέρω και το δικαίωμά τους στην οικογενειακή ζωή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και στο άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

26/07/2017: CIVIL SOCIETY ORGANISATIONS' OPEN LETTER ΟΝ ASYLUM SEEKERS' FAMILY REUNIFICATION IN GERMANY



OPEN LETTER
26 July 2017

TO:
·         UNHCR

·         COUNCIL OF EUROPE-COMMISSIONER FOR HUMAN RIGHTS

·         EUROPEAN COMMISSION-DG HOME-ASYLUM UNIT

·         EUROPEAN PARLIAMENT-LIBE COMMITTEE FOR CIVIL LIBERTIES, JUSTICE AND HOME AFFAIRS

·         FUNDAMENTAL RIGHTS AGENCY

·         MINISTER OF THE INTERIOR OF GERMANY

·         MINISTER FOR MIGRATION POLICY OF GREECE

SUBJECT: ASYLUM SEEKERS’ TRANSFERS FROM GREECE TO GERMANY FOR FAMILY REUNIFICATION UNDER EU REGULATION 604/2013

Dear Madams/Sirs
The undersigned organizations would like to express our serious concerns on a de facto violation of the right for family reunification and breach of relevant provisions stipulated in the EU Regulation 604/2013 (Dublin III Regulation), regarding asylum seekers’ transfers from Greece to Germany under family reunification procedure. We refer specifically to a practice recorded during the last months according to which, asylum seekers entitled to be transferred to Germany under the relevant provisions of the Dublin III Regulation, are “blocked’ in Greece for periods exceeding the deadlines provided by the above mentioned provisions, for reasons related to supplementary terms of a maximum number of transfers per month. This situation is jeopardizing the whole process and undermines the right of asylum seekers to family reunification, as provided by Dublin III Regulation and violates further their right to family life as stipulated in article 8 of the European Convention for Human Rights as well as article 7 of the EU Charter of Fundamental Rights.
In particular, during the last months we have become aware of many cases of asylum seekers whose taking charge requests have been accepted by Germany though their transfer to Germany has not taken place, although the six-month deadline (art. 29) has expired. We have also been aware of many other cases for which the above deadline is to expire soon, but nevertheless no arrangements have been made for their transfer.
The Greek Asylum Service in its written answer (attached to the present document in Greek) to one of the undersigned organizations, AITIMA, regarding the problem that has arisen, expressed the following position:

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

15/03/2017: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σχετικά με την προτεινόμενη τροπολογία στο Ν. 4375/2016



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ
 
Αθήνα, 15 Μαρτίου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σχετικά με την προτεινόμενη τροπολογία στο Ν. 4375/2016
Η υπουργική τροπολογία που κατατέθηκε εσπευσμένα στο νομοσχέδιο για την ψυχική υγεία χθες, προς ψήφιση αύριο, σχετικά με την τροποποίηση διατάξεων του Ν. 4375/2016 αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς τη συρρίκνωση του πλαισίου προστασίας των προσφύγων και μια ακόμη οπισθοδρόμηση του ήδη επικριθέντος νομικού πλαισίου λειτουργίας των «Ανεξάρτητων Επιτροπών Προσφυγών» της Αρχής Προσφυγών, καθώς με τις προτεινόμενες διατάξεις αίρονται οι προβλεπόμενες στο νόμο εγγυήσεις ως προς τη διαδικασία επιλογής του Διευθυντή της Αρχής Προσφυγών και εισάγονται επίσης σοβαρές επεμβάσεις που βάλλουν την ήδη αμφισβητούμενη ανεξάρτητη λειτουργία της. Συγκεκριμένα με την τροπολογία προτείνεται η συμμετοχή και άλλων προσώπων, πέραν των μελών, στη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσης των Επιτροπών, υπό τη μορφή οιονεί «Εισηγητή» ή «Βοηθού Εισηγητή» της κάθε υπόθεσης, χωρίς τα πρόσωπα αυτά να περιβάλλονται με καμιά από τις εγγυήσεις που πρέπει να διασφαλίζουν την ανεξάρτητη λειτουργία του δευτεροβάθμιου οργάνου κρίσης των αιτήσεων διεθνούς προστασίας.

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

09/03/2017: Η Καμπάνια για την Πρόσβαση στο Άσυλο στηρίζει τις αιτήσεις ακυρώσεως που συζητούνται αύριο στο Συμβούλιο της Επικρατείας και αφορούν τη λειτουργία των Ανεξάρτητων Επιτροπών Προσφυγών και τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας ασύλου. Διακυβεύεται όχι μόνο η διεθνής προστασία στην Ελλάδα αλλά το κράτος δικαίου και η ίδια η δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ
 
Αθήνα, 9 Μαρτίου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Καμπάνια για την Πρόσβαση στο Άσυλο στηρίζει τις αιτήσεις ακυρώσεως που συζητούνται αύριο στο Συμβούλιο της Επικρατείας και αφορούν τη λειτουργία των Ανεξάρτητων Επιτροπών Προσφυγών και τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας ασύλου. Διακυβεύεται όχι μόνο η διεθνής προστασία στην Ελλάδα αλλά το κράτος δικαίου και η ίδια η δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Την Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017, κατόπιν παραπομπής από το Δ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητας των υπό κρίση ζητημάτων, θα συζητηθούν στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου οι αιτήσεις ακύρωσης οι οποίες κατατέθηκαν από την Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και δικηγόρους του πεδίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου, κατά κανονιστικών και ατομικών πράξεων της Διοίκησης που αφορούν ιδίως τη σύσταση και συγκρότηση των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών και κατά συναφών ατομικών πράξεων οι οποίες, επιπλέον, απορρίπτουν τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας, χωρίς την επί της ουσίας εξέτασή τους, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως ασφαλή Τρίτη χώρα για την επιστροφή και την αναζήτηση προστασίας των προσφευγόντων Σύρων προσφύγων που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα.

09/03/2017: Ανακοίνωση εν όψει της συζήτησης στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αιτήσεων ακυρώσεως που αφορούν την σύσταση και συγκρότηση των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών και την απόρριψη αιτήσεων διεθνούς προστασίας με βάση τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς Τρίτης χώρας.



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ
 
Αθήνα, 9 Μαρτίου 2017

Ανακοίνωση εν όψει της συζήτησης στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αιτήσεων ακυρώσεως που αφορούν την σύσταση και συγκρότηση των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών και την απόρριψη αιτήσεων διεθνούς προστασίας με βάση τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς Τρίτης χώρας.

Την Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017, κατόπιν παραπομπής από το Δ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητας των υπό κρίση ζητημάτων, θα συζητηθούν στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου οι αιτήσεις ακύρωσης οι οποίες κατατέθηκαν από την Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και δικηγόρους του πεδίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου, κατά κανονιστικών και ατομικών πράξεων της Διοίκησης που αφορούν ιδίως τη σύσταση και συγκρότηση των Ανεξαρτήτων Επιτροπών Προσφυγών και κατά συναφών ατομικών πράξεων οι οποίες, επιπλέον, απορρίπτουν τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας, χωρίς την επί της ουσίας εξέτασή τους, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία ως ασφαλή Τρίτη χώρα για την επιστροφή και την αναζήτηση προστασίας των προσφευγόντων Σύρων προσφύγων που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα.

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

31/01/2017: Όχι άλλοι νεκροί πρόσφυγες - Άμεση μεταφορά των αιτούντων άσυλο από τα νησιά του Αιγαίου στην ενδοχώρα για δίκαιη επί της ουσίας εξέταση των αιτήσεών τους σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ
Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Όχι άλλοι νεκροί πρόσφυγες - Άμεση μεταφορά των αιτούντων άσυλο από τα νησιά του Αιγαίου στην ενδοχώρα για δίκαιη επί της ουσίας εξέταση των αιτήσεών τους σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης

Οι οργανώσεις που συμμετέχουμε στην Καμπάνια για την Πρόσβαση στο Άσυλο έχουμε ήδη από τους πρώτους μήνες του 2016 εκφράσει την έντονη ανησυχία μας για την υιοθέτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και την Ελληνική κυβέρνηση πολιτικών ασύλου οι οποίες  αποτελούν πρωτοφανή οπισθοχώρηση  από το ευρωπαϊκό κεκτημένο στον τομέα της προστασίας των προσφύγων. Τις διαπιστώσεις μας αυτές  διατυπώσαμε και τεκμηριώσαμε   σε  προηγούμενες δημόσιες τοποθετήσεις μας  και με  την από 31.3.2016 συνέντευξη τύπου  που δόθηκε σε σχέση με την Κοινή Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας και  τις εξελίξεις που πυροδοτούσε.  
Σήμερα, εννέα μήνες αργότερα,  η πραγματικότητα  επιβεβαιώνει τους φόβους που εκφράσαμε και  η Κοινή  Δήλωση   αποδεικνύεται ολέθρια για την διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, καθώς η εφαρμογή της έχει οδηγήσει στον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου,  οι οποίοι  υποχρεώνονται να ζουν  σε απαράδεκτες συνθήκες, κάτι που καταδεικνύεται με τραγικό τρόπο από τον θάνατο τεσσάρων αιτούντων άσυλο.

31/03/2017: No more dead refugees - Immediate transportation of the asylum seekers from the Aegean islands to the mainland for a fair examination of the merits of their asylum applications in a context of freedom and decent living conditions


CAMPAIGN FOR THE ACCESS TO ASYLUM



Athens, 31 January 2017


PRESS RELEASE

No more dead refugees – Immediate transportation of the asylum seekers from the Aegean islands to the mainland for a fair examination of the merits of their asylum applications in a context of freedom and decent living conditions



Our organizations participating in the Campaign for the Access to Asylum, have already expressed since the very beginning of 2016 our deepest concern in relation to the adoption by the European Union and the Greek Government of asylum policies which constitute an unprecedented retreat from the European acquis in the field of refugee protection. This view has been expressed and documented in our previous public statements as well as in our press conference held on the 31st of March 2016 in reference to the EU-Turkey Statement and its repercussions.

Today, nine months later, reality reaffirms our previously expressed fears and the Joint Statement proves to be disastrous for the management of the refugee issue, given that its implementation has led to the stranding of thousands of refugees on the islands of the north east Aegean Sea, who are forced to live under unacceptable conditions. This is tragically evidenced by the death of four asylum seekers.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

19/05/2016: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ, WEB: http://asylum-campaign.blogspot.gr, E-MAIL: kampaniagiatoasylo@gmail.com

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ
Αθήνα, 19 Μαΐου 2016

Η μεγάλη δυσχέρεια στην πρόσβαση των προσφύγων στη διαδικασία ασύλου υπήρξε η γενεσιουργός αιτία δημιουργίας της Καμπάνιας μας το 2012. Σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, το πρόβλημα αυτό όχι μόνο δεν έχει επιλυθεί αλλά έχει οξυνθεί σε βαθμό εκρηκτικό.
Παρά την έναρξη λειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου ήδη από το 2013, η Υπηρεσία αυτή δεν οργανώθηκε ούτε στελεχώθηκε εξαρχής κατά τρόπο ώστε να παρέχει την προβλεπόμενη από την νομοθεσία απρόσκοπτη πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου σε όλους όσοι το επιθυμούν. Σημειώνουμε ότι οι οργανώσεις μας υπέβαλαν κατ’ επανάληψη προτάσεις αντιμετώπισης του προβλήματος στην Υπηρεσία, ωστόσο υπήρξε απροθυμία για διεξαγωγή ουσιαστικού διαλόγου και εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων.

19/05/2016: OPEN LETTER TO THE ASYLUM SERVICE



CAMPAIGN FOR THE ACCESS TO ASYLUM, WEB: http://asylum-campaign.blogspot.gr, E-MAIL: kampaniagiatoasylo@gmail.com

OPEN LETTER TO THE ASYLUM SERVICE
Athens, 19 May 2016
The great difficulty in access to the asylum procedure was the reason why our campaign was founded in 2012. Today, four years later, not only hasn’t this problem been solved but it has greatly deteriorated.
Even though the Asylum Service has already started operating since 2013, it had not been organized nor staffed in a way that it could provide easy access to the asylum procedure to all who wish to apply, as it is prescribed by the law. We note that, even though our organizations have repeatedly submitted to the Asylum Service suggestions aiming at resolving this problem, there was reluctance to engage in a serious dialogue and to find effective solutions.

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

31/03//2016: Δελτίο τύπου



ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ, WEB: http://asylum-campaign.blogspot.gr, E-MAIL: kampaniagiatoasylo@gmail.com

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 31 Μαρτίου 2016
Οι οργανώσεις μας έχουμε ήδη εκφράσει την αγωνία μας για τις προδιαγραφόμενες εξελίξεις στη διαχείριση του προσφυγικού από τους ηγέτες των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το δελτίο τύπου της 16/02/2016 και την συνέντευξη τύπου της 23/02/2016.
Πλέον και μετά την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. – Τουρκίας διαπιστώνουμε ότι οι χειρότεροι των φόβων μας κινδυνεύουν να γίνουν πραγματικότητα και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να απόσχει από την εφαρμογή της, να τηρήσει τη νομιμότητα και να διασφαλίσει την προστασία των προσφύγων.
Επισημαίνουμε ότι η συμφωνία αυτή καταργεί κάθε νομικό κεκτημένο ως προς την προστασία των προσφύγων, όπως αυτό οικοδομήθηκε με το διεθνές, ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Συγκεκριμένα με την συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας εγείρονται τα εξής ζητήματα:

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2016

23/02/2016: Φωτογραφίες από την συνέντευξη τύπου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ της Καμπάνιας για την Πρόσβαση στο Άσυλο την Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 5 μμ στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.  

Συντονισμός: Κατερίνα Πούτου, ΑΡΣΙΣ - Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων http://arsis.gr


Ομιλία 1: Μαρία Παπαμηνά, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες http://www.gcr.gr


Ομιλία 2: Σπύρος Ριζάκος, ΑΙΤΗΜΑ http://www.aitima.gr

 
Ομιλία 3: Γιάννα Κούρτοβικ, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων & Μεταναστών http://migrant.diktio.org


Ομιλία 4: Παναγιώτης Δημητράς, Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι https://greekhelsinki.wordpress.com


Ομιλία 5: Μαριαλένα Κλόκα, PRAKSIS http://www.praksis.gr 

 
Παρέμβαση 1: Λία Γώγου, Διεθνής Αμνηστία, www.amnesty.org
 
 
Παρέμβαση 2: Ξένια Πασσά, Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, www.unhcr.gr/
 
 
Παρέμβαση 3: Νίκος Αργυρίου, Δίκτυο Σπάρτακος, http://diktiospartakos.blogspot.gr/
 
 
 Παρέμβαση 4: Απόστολος Βεΐζης, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, https://www.msf.gr/
 
 
Παρέμβαση 5: Λάζαρος Πετρομελίδης, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, http://refugees.gr/

  
 
 

23/02/2016: Ενημερωτικό Σημείωμα


Ενημερωτικό Σημείωμα

Οι πρόσφατες εξελίξεις σε σχέση με την διαχείριση του ζητήματος των προσφυγικών ροών σε Ελλάδα και Ευρώπη μας προκαλούν εντονότατη ανησυχία, καθώς οδηγούν σε ανατροπή του νομικού κεκτημένου σε σχέση με την προστασία του πρόσφυγα και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξίας. Ειδικότερα:

1. Η συνέχιση της πολιτικής των κλειστών χερσαίων συνόρων έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των προσφύγων που πνίγονται στο Αιγαίο στην προσπάθειά τους να φθάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος και να ζητήσουν προστασία.

2. Σύμφωνα με δημοσιεύματα η Ολλανδική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ετοιμάζει σχέδιο χαρακτηρισμού της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας για τους πρόσφυγες. Παράλληλα την Παρασκευή 5/2/2016 ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κος Κουρουμπλής δήλωσε ότι η Ελλάδα θα χαρακτηρίσει την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα.

3. Ήδη το ΝΑΤΟ βρίσκεται στο Αιγαίο μετά από αίτημα της Γερμανίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας –όπως δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτεμπεργκ[1]- για να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στο πλαίσιο διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία προς το ευρωπαϊκό έδαφος.

 

Επί αυτών των εξελίξεων θα θέλαμε να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

·         Η παρεμπόδιση των προσφύγων, που βρίσκονται στην Τουρκία να φθάσουν στο ελληνικό/ευρωπαϊκό έδαφος για να ζητήσουν προστασία μέσω του κλεισίματος των χερσαίων συνόρων και της στρατιωτικής ή άλλης επιτήρησης των θαλασσίων συνόρων συνιστά ευθεία παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης, η οποία αποτελεί θεμελιώδη λίθο του διεθνούς, ενωσιακού και εθνικού δικαίου.

·         Ενδεχόμενος χαρακτηρισμός της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας και συνακόλουθη επιστροφή στην Τουρκία αιτούντων άσυλο και προσφύγων προσκρούει στο διεθνές και το ενωσιακό δίκαιο[2].

·         η προσπάθεια μετατόπισης των διαδικασιών εξέτασης αιτημάτων ασύλου και αναγνώρισης καθεστώτος σε τρίτες χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (externalization)[3] εναποθέτει τις τύχες των προσφύγων σε χώρες, που δεν προσφέρουν αποτελεσματική προστασία και στερεί τους πρόσφυγες από βασικά εργαλεία προστασίας που αποτελούν κατάκτηση του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου.

ΝΟΜΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ

1.       Η έννοια των ασφαλών τρίτων χωρών

Η αρχή της μη επαναπροώθησης (Σύμβαση της Γενεύης 1951) προβλέπεται ρητά  και στην Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 78 παρ. 1[4]) η οποία αποτελεί πρωτογενές δίκαιο της Ε.Ε.. Συνεπώς η υποχρέωση τήρησης της αρχής της μη επαναπροώθησης για τα κράτη-μέλη απορρέει όχι μόνον από το διεθνές δίκαιο και την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 αλλά και από αυτό το ίδιο πρωτογενές δίκαιο της Ευρωπαικής Ένωσης. Ως εκ τούτου διατάξεις του παράγωγου δικαίου της Ε.Ε αλλά και πρακτικές της Ε.Ε. θα πρέπει να είναι σύμφωνες με την αρχή αυτή.

Σύμφωνα με το παράγωγο δίκαιο της Ε.Ε.:

- τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν την έννοια των «ασφαλών τρίτων χωρών» μόνο εφόσον οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι η μεταχείριση του αιτούντος διεθνή προστασία στην οικεία τρίτη χώρα θα πληροί, μεταξύ άλλων και το εξής κριτήριο : στην τρίτη χώρα «υπάρχει η δυνατότητα να ζητηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα και, στην περίπτωση που ο αιτών αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας, να του χορηγηθεί προστασία σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης»[5]

- για την εφαρμογή της έννοιας αυτής εξετάζεται ο σύνδεσμος του αιτούντα άσυλο με την τρίτη χώρα και κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί εύλογο για τον αιτούντα να μεταβεί σε αυτήν, επίσης οι αρχές ακολουθούν συγκεκριμένη μεθοδολογία προκειμένου να κρίνουν ότι η έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας μπορεί να εφαρμοσθεί σε συγκεκριμένη χώρα ή συγκεκριμένο αιτούντα.[6]

- Ο αιτών έχει επίσης τη δυνατότητα, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, να αμφισβητήσει την ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ αυτού και της τρίτης χώρας καθώς και κατά πόσο η χώρα αυτή είναι ασφαλής για τον ίδιο, αφού ενημερωθεί για την απόφαση του κράτους μέλους,που αφορά στην εφαρμογή της «ασφαλούς τρίτης χώρας» στην περίπτωσή του.

- Παράλληλα τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν επίσης υπ’ όψιν τους την εφαρμογή της έννοιας των «ασφαλών τρίτων χωρών» για τον προσδιορισμό της πρώτης χώρας ασύλου. Συνεπώς μπορεί για συγκεκριμένο αιτούντα η τρίτη χώρα (που δεν είναι κράτος μέλος της ΕΕ) να προσδιοριστεί ως πρώτη χώρα ασύλου[7], εφ’ όσον πληρούνται βέβαια, κατά τα ανωτέρω, τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς τρίτης χώρας,

- τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν μια αίτηση για διεθνή προστασία ως απαράδεκτη, μεταξύ άλλων, εάν μια τρίτη χώρα (που δεν είναι κράτος μέλος της ΕΕ) θεωρείται ως πρώτη χώρα ασύλου για τον αιτούντα, ή εάν μια τρίτη χώρα (που δεν είναι κράτος μέλος της ΕΕ) θεωρείται ως ασφαλής τρίτη χώρα για τον αιτούντα[8].

Σύμφωνα λοιπόν με τα ανωτέρω και εφ’ όσον μία τρίτη χώρα (εν προκειμένω η Τουρκία) χαρακτηρισθεί ως ασφαλής τρίτη χώρα, η Ελλάδα μπορεί να απορρίψει μία αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτη, εφ’ όσον συντρέχουν οι εξής όροι :

-          Ο αιτών αναμένεται ευλόγως να ζητήσει προστασία στην τρίτη αυτή χώρα, λόγω της επαρκούς σύνδεσής του με αυτήν,(σε κάθε περίπτωση όμως, κατά την άποψή μας, η απλή διέλευση από τη χώρα ή η παραμονή σε αυτή χωρίς κάποιας μορφής προστασία δε μπορεί να θεωρείται «επαρκής σύνδεση»),

-          Ο αιτών θα γίνει δεκτός να εισέλθει στην τρίτη χώρα

-          Ο αιτών θα έχει τη δυνατότητα στην τρίτη χώρα να αιτηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα από τις εκεί αρμόδιες αρχές

-          Σε περίπτωση που ο αιτών αναγνωρισθεί ως πρόσφυγας στην τρίτη χώρα, αυτή θα του χορηγήσει προστασία σύμφωνα με την Σύμβαση της Γενεύης.

Η συνδρομή μάλιστα των ανωτέρω όρων πρέπει να κρίνεται από την Ελλάδα εξατομικευμένα και αφού έχει δοθεί στον συγκεκριμένο αιτούντα το δικαίωμα να ακουστεί (δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης). 

2.       Είναι η Τουρκία ασφαλής τρίτη χώρα;

Ø      αν και έχει κυρώσει τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951, έχει κρατήσει το γεωγραφικό περιορισμό στον ορισμό του πρόσφυγα. Αυτό σημαίνει ότι οι διεθνείς της υποχρεώσεις σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης προς τους πρόσφυγες περιορίζονται σε ευρωπαίους πολίτες  (του Συμβουλίου της Ευρώπης).

Ø      για τους μη ευρωπαίους πολίτες, η ισχύουσα εθνική της νομοθεσία δεν παρέχει επαρκή και αποτελεσματική προστασία, σύμφωνη με την Σύμβαση της Γενεύης, δοθέντος ότι : 

-          Ακόμη και αν οι αιτούντες αυτοί αναγνωριστούν ως πρόσφυγες, δεν θα έχουν τα ίδια δικαιώματα, όπως αυτά που προβλέπονται στη Σύμβαση της Γενεύης, συνεπώς ούτε αποτελεσματική προστασία, όπως αυτή προβλέπεται από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.[9]

-          Το «υπό όρους» προσφυγικό καθεστώς, που μπορεί να χορηγηθεί στους μη ευρωπαίους πολίτες, απαγορεύει την μακροπρόθεσμη ένταξη στη χώρα και την οικογενειακή επανένωση και επιτρέπει ουσιαστικά στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες να παραμείνουν στη χώρα μέχρι να (και εάν) ενταχθούν σε πρόγραμμα μετεγκατάστασης, ενώ η πρόσβαση στην αγορά εργασίας δεν είναι εγγυημένη.[10]

-          Το σύστημα αυτό στον πρώτο χρόνο λειτουργίας του (ως τον Δεκέμβριο του 2015) έχει ήδη καταγράψει περίπου 135.000 αιτήσεις διεθνούς προστασίας με αποτέλεσμα να υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εκκρεμών υποθέσεων (και προς καταγραφή και προς λήψη απόφασης) που δημιουργεί τουλάχιστον προβληματισμό σχετικά με την δυνατότητα αποτελεσματικής και ποιοτικής διαχείρισής του. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει προς το παρόν εκδοθεί ένας μικρός αριθμός αποφάσεων (που αφορούσαν κυρίως περιπτώσεις σιωπηρής ανάκλησης και λίγες απορριπτικές αποφάσεις αιτούντων υπό διοικητική κράτηση)και συνεπώς, δεν υπάρχει δείγμα της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της διαδικασίας ασύλου.[11]

-          Αυτή την στιγμή η Τουρκία φιλοξενεί περισσότερο από 2,3 εκατομμύρια Σύρους με prima facie προσωρινό καθεστώς προστασίας, το οποίο όμως σε καμία περίπτωση δεν εξομοιούται με το καθεστώς του πρόσφυγα της Σύμβασης της Γενεύης, καθώς άλλωστε αποκλείει την προοπτική της μακροπρόθεσμης ένταξης και προβλέπει πρόσβαση σε μερικά μόνο βασικά δικαιώματα. Ο Νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα στέγασης παρεχόμενης από το κράτος,  πέραν της δυνατότητας παραμονής σε κέντρα προσωρινής στέγασης (καταυλισμούς). Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι το Νοέμβριο του 2015, 263.000 περίπου διέμεναν σε 25 μεγάλους καταυλισμούς, ενώ 1.965.000 περίπου διέμεναν στα αστικά κέντρα χωρίς να λαμβάνουν κάποια βοήθεια από το κράτος.

Παράλληλα, απαιτείται αίτηση για την πρόσβαση στην αγορά εργασίας και το δικαίωμα παραμένει θεωρητικό, καθώς δεν έχουν θεσπιστεί οι σχετικοί όροι και διαδικασίες από το Συμβούλιο των Υπουργών, όπως απαιτείται, έτσι από τα περισσότερα των 2 εκ. Συρίων που διαβιούν στην Τουρκία, λιγότερα από 4.000 άτομα έχουν άδεια εργασίας, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να εργάζονται «ανεπίσημα» και να υπόκεινται σε όρους και αμοιβές εκμετάλλευσης.[12]

-          Σύμφωνα με αναφορές της Διεθνούς Αμνηστίας και του Human Rights Watch έχουν καταγραφεί το 2014 και 2015 περιπτώσεις αυθαίρετης κράτησης και επαναπροώθησης κυρίως Σύρων στη Συρία, παραβιάσεις που δεν συνάδουν με το νομικό πλαίσιο ενός κράτους δικαίου και που καταδεικνύουν την ανεπάρκεια του συστήματος της προσωρινής προστασίας.[13]

-          Επιπλέον, τον Οκτώβριο του 2015 η Γενική Διεύθυνση για τη Διαχείριση της Μετανάστευσης ανέλαβε τη διαχείριση ενός καταυλισμού που τον μετέτρεψε σε χώρο κράτησης και εκεί κρατούνταν Σύριοι που είχαν συλληφθεί στα δυτικά σύνορα της χώρας, ενώ προσπαθούσαν να περάσουν στην Ελλάδα και δεν υπήρχε άλλος γνωστός λόγος κράτησης τους εκεί, πέραν του ανωτέρω.[14]

-          Η Τουρκία συγκαταλέγεται στις χώρες με τις περισσότερες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Προϋπόθεση για την αναγνώριση μιας τρίτης χώρας ως ασφαλούς είναι:

·       η ύπαρξη ενός λειτουργικού συστήματος προστασίας που θα σέβεται στην πράξη (και όχι απλώς στο νόμο) τα δικαιώματα που προβλέπονται στη Σύμβαση της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων που βρίσκονται στο έδαφός της/ δικαιοδοσία της

·       να διαθέτει ένα μηχανισμό δικαστικό ή άλλο που θα επιτρέπει στο άτομο να προσφύγει, προκειμένου να διεκδικήσει και να επιτύχει την πραγματική πρόσβασή του σε αυτά τα δικαιώματα. 

Τα παραδείγματα όμως, που ενδεικτικά αναφέρονται παραπάνω, καταδεικνύουν ότι ,παρά την προστασία που παρέχει σε αυτή τη φάση η Τουρκία σε πολίτες τρίτων χωρών, η προστασία αυτή δεν είναι αποτελεσματική κατά την έννοια του ενωσιακού δικαίου, ώστε να θεωρηθεί ασφαλής τρίτη χώρα.

Συνεπώς οι δρομολογούμενες πρακτικές, με την εμπλοκή του ΝΑΤΟ και της FRONTEX σε συνδυασμό με την εφαρμογή της έννοιας των «ασφαλών τρίτων χωρών» (εν προκειμένω την Τουρκία), δεν έχουν καμία νομική βάση, αντιθέτως τέτοιες πρακτικές συνιστούν παραβίαση τόσο της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, όσο και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του 4ου Πρωτοκόλλου της, όπως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ήδη νομολογήσει σε ανάλογες περιπτώσεις (HirsiJama κα εναντίον Ιταλίας, Khlaifia κα εναντίον Ιταλίας) αλλά και του ίδιου του πρωτογενούς δικαίου της Ευρωπαικής Ένωσης. 

3.       Η απαγόρευση των μαζικών απελάσεων

Eιδικότερα, όπως προκύπτει από την ανωτέρω νομολογία του ΕΔΔΑ, η απαγόρευση των μαζικών απελάσεων αλλοδαπών (που κατοχυρώνεται στο 4ο Πρωτόκολλο -άρθρο 4) εφαρμόζεται σε όλες τις μορφές και τρόπους μετακινήσεων τους στη θάλασσα, ακόμη δηλ. και αν πρόκειται για επιχείρηση διάσωσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται η οποιαδήποτε απέλαση/ επαναπροώθηση/ απομάκρυνση, αλλά ότι αυτή επιτρέπεται μόνο αν τηρηθούν κάποιες εγγυήσεις δίκαιης διαδικασίας, αν δηλ. γίνει μία αντικειμενική και εύλογη εξέταση της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά από τα προς απέλαση άτομα. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να δοθεί στον κάθε αλλοδαπό που επιχειρεί να εισέλθει στη χώρα μέσω θαλάσσης η ευκαιρία να επιχειρηματολογήσει κατά της απέλασης του και τους κινδύνους που αυτή ενέχει για τον ίδιο, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία από τον κίνδυνο βασανιστηρίων ή άλλης απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης  και να εξεταστεί η κάθε περίπτωση ατομικά. Πριν δηλ. επιχειρηθεί η επαναπροώθηση στα εθνικά ή διεθνή χωρικά ύδατα (οπουδήποτε το κράτος ασκεί κατά τη στιγμή εκείνη πραγματικό έλεγχο/ ακόμη δηλ. και σε περίπτωση εξωεδαφικής δικαιοδοσίας) θα πρέπει να υπάρχει μία διαδικασία που θα περιλαμβάνει τουλάχιστον:

- ταυτοποίηση,

-προσωπική συνέντευξη από αρμόδιο και κατάλληλο προς τούτο προσωπικό με τη συνδρομή διερμηνέων και νομικών συμβούλων,

- δικαίωμα σε αποτελεσματική προσφυγή, με ανασταλτικό αποτέλεσμα, για το οποίο οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να ενημερώνονται και να έχουν πρόσβαση σε μία ανεξάρτητη αρχή πριν την πραγματοποίηση της απέλασης/ επαναπροώθησης κλπ.

Συνεπώς, ακόμη και αν, στο πλαίσιο μιας επιχείρησης διάσωσης, οι αρμόδιες αρχές αφού προβούν σε αυτή, επαναπροωθήσουν τα άτομα σε τρίτη χώρα, χωρίς να ταυτοποιήσουν τα άτομα αυτά ή ακολουθώντας μία συνοπτική διαδικασία ταυτοποίησης, η οποία δεν θα κατοχυρώνει την εξατομικευμένη εξέταση κάθε υπόθεσης και δεν θα παρέχει τις ανωτέρω εγγυήσεις, θα συνιστά, ανεξαρτήτως του αριθμού των επιβαινόντων, παραβίαση της απαγόρευσης των μαζικών απελάσεων. Σε περίπτωση δε που η απέλαση αυτή εκθέτει τα άτομα σε κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης θα συνιστά παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης.

 

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΑΣΥΛΟΥ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (EXTERNALIZATION)

 

Κεντρική σημασία στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκτούν οι πρακτικές μετατόπισης των διαδικασιών του ασύλου εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (externalization). Σύμφωνα με ορισμό που έχει δοθεί[15]:  

«[…] H μετατόπιση της λειτουργίας του ασύλου (externalization) γίνεται κατανοητή ως ο σχεδιασμός και η εφαρμογή από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μεμονωμένα ή συλλογικά, μέσω της συνεργασίας ή της συμμετοχής στην πολιτική Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ) πολιτικών, οι οποίες στοχεύουν ή έχουν ως αποτέλεσμα την μετακίνηση της λειτουργίας του ασύλου σε τρίτες χώρες. Μέσω ορισμένων από αυτές τις πολιτικές, η ουσιαστική ευθύνη για την αναδοχή των προσφύγων και άλλων προσώπων που χρήζουν προστασίας μεταφέρεται αλλού, σε χώρες διέλευσης και καταγωγής.

Η μετατόπιση της λειτουργίας του ασύλου μπορεί να είναι αποτέλεσμα μορφών του ελέγχου της μετανάστευσης, όπως ο εξ αποστάσεως έλεγχος των συνόρων, ιδιαίτερα των θαλάσσιων. Ωστόσο η μετατόπιση της κρατικής λειτουργίας του ασύλου μπορεί να είναι επίσης αποτέλεσμα στρατηγικών που εστιάζουν στους πρόσφυγες[16].[..]»

Η πολιτική της μετατόπισης αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα:

Α. Επιστροφή σε υποτιθέμενα ασφαλείς τρίτες χώρες διέλευσης  σε συνδυασμό με σύναψη διμερών και πολυμερών συμφωνιών επανεισδοχής.

Β. Παροχή οικονομικής και υλικοτεχνικής βοήθειας σε τρίτες χώρες διέλευσης προκειμένου να συγκρατήσουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές. Η βοήθεια αυτή- όπως προκύπτει από προηγούμενες εμπειρίες (Λιβύη)- δίνεται για την ενίσχυση των συνοριακών ελέγχων και την καταστολή των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών .

Γ. Δημιουργία κέντρων εξέτασης των αιτημάτων ασύλου σε χώρες εκτός ΕΕ. [17]

Η εφαρμογή αυτών των πρακτικών στη σημερινή πραγματικότητα, θα έχει, σύμφωνα με την προηγηθείσα ανάλυση, ολέθρια αποτελέσματα για τα πρόσωπα που χρήζουν διεθνούς προστασίας. Επιπλέον, εάν κάποιοι πρόσφυγες καταφέρουν να εισέλθουν στην ευρωπαϊκή επικράτεια, μέσω υποτιθέμενα ασφαλούς τρίτης χώρας και υποβάλουν αίτηση ασύλου, η αίτησή τους αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί απαράδεκτη και να μην εξεταστεί στην ουσία, με αποτέλεσμα να επιστραφούν στην υποτιθέμενα ασφαλή τρίτη χώρα βάσει συμφωνιών επανεισδοχής.

Παράλληλα όμως εντείνεται ολοένα και ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ (σε ορισμένες δε περιπτώσεις και ο έλεγχος των χωρικών υδάτων τρίτων χωρών), μέσω Υπηρεσιών της ΕΕ όπως η FRONTEX. Σημειώνουμε ότι ο έλεγχος αυτός θα γίνει ακόμα πιο εντατικός και ανεξέλεγκτος μέσω της σχεδιαζόμενης Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής η οποία θα έχει δικαίωμα να επιχειρεί χωρίς να χρειάζεται καν την συναίνεση του κράτους-μέλους στην επικράτεια του οποίου θα γίνεται η επιχείρηση.[18] Επιπλέον η εμπλοκή του ΝΑΤΟ θα καταστήσει εξαιρετικά δυσχερή την δυνατότητα των προσφύγων να φτάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι ο συνδυασμός της στρατιωτικοποίησης του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων και της επανεισδοχής σε υποτιθέμενα ασφαλείς τρίτες χώρες ακυρώνει ουσιαστικά τη δυνατότητα των προσφύγων να υποβάλουν αίτηση ασύλου στην ευρωπαϊκή επικράτεια και αυτή να εξεταστεί σε ευρωπαϊκό έδαφος.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με αυτά τα δεδομένα, είναι προφανές ότι ο επιχειρούμενος αποκλεισμός των προσφύγων από την παροχή προστασίας στο ευρωπαϊκό έδαφος, που επιδιώκεται μάλιστα να υλοποιηθεί ακόμα και με στρατιωτικά μέσα –κίνηση που ενέχει ιδιαίτερα αρνητικό συμβολισμό καθώς συμβάλλει στην ταύτιση του πρόσφυγα με τον εχθρό/εισβολέα – συνιστά τεράστια οπισθοδρόμηση, κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών αρχών του διεθνούς και του ενωσιακού δικαίου, αλλά και σοβαρό πλήγμα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, που ισοδυναμεί με επιστροφή στη βαρβαρότητα.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ο αποκλεισμός των προσφύγων από την Ευρώπη, αλλά μία συντονισμένη προσπάθεια των ευρωπαϊκών χωρών να ανταποκριθούν στις ανάγκες των αυξημένων προσφυγικών ροών με σεβασμό στο διεθνές και ενωσιακό δίκαιο και με αλληλεγγύη στις χώρες, που βρίσκονται στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δέχονται την μεγαλύτερη πίεση[19].

Σε αυτό το πλαίσιο, για να διασφαλιστεί ο σεβασμός του διεθνούς και ευρωπαϊκού νομικού κεκτημένου και να αποτραπεί μία εκτεταμένη ανθρωπιστική κρίση, είναι αναγκαίο:

·         Να ενισχυθούν αποφασιστικά τα προγράμματα επανεγκατάστασης (resettlement) από τις τρίτες χώρες, στις οποίες βρίσκονται οι πρόσφυγες προς τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

·         Να διευρυνθεί αποτελεσματικά το πρόγραμμα μετεγκατάστασης (relocation) προσφύγων από την Ελλάδα προς άλλα κράτη – μέλη τόσο ως προς τον αριθμό των προσφύγων που μπορούν να μετεγκατασταθούν όσο και ως προς τις επιλέξιμες χώρες καταγωγής τους

·         Να εξασφαλιστεί η δυνατότητα ασφαλούς διόδου των προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας στο ευρωπαϊκό έδαφος

·         Να δοθεί υλικοτεχνική και οικονομική υποστήριξη στα κράτη-μέλη , που βρίσκονται στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε οι εισερχόμενοι δικαιούχοι προστασίας να απολαύουν κατάλληλων συνθηκών υποδοχής, με σεβασμό πρωτίστως της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Καλούμε τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ελληνική κυβέρνηση να απόσχουν από ενέργειες που παραβιάζουν το διεθνές και ενωσιακό δίκαιο και να προχωρήσουν τάχιστα στην υλοποίηση των ανωτέρω μέτρων.

 

ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (αλφαβητικά):

ΑΙΤΗΜΑ http://www.aitima.gr

ΑΡΣΙΣ - Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων http://arsis.gr

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων & Μεταναστών http://migrant.diktio.org

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι https://greekhelsinki.wordpress.com

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες http://www.gcr.gr

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων http://www.refugees.gr


Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων http://www.tokeli.gr




[2]Οράτε και σχετική ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους, διαθέσιμο σε :http://ecre.org/component/content/article/70-weekly-bulletin-articles/1364-ecre-strongly-opposes-legitimising-push-backs-by-declaring-turkey-a-safe-third-country.html
[3] Report of the Special Rapporteur on the human rights of migrants, François Crépeau   Regional study: management of the external borders of the European Union and its impact on the human rights of migrants, 24-4-2013 : «[…] The European Union thus appears to be attempting to ensure that foreign nationals never in fact reach European Union territory, or, if they do so, are immediately returned. This is particularly troubling as it means that the responsibility for migration control is shifted to countries outside the European Union and that, consequently, the recourse of those migrants to human rights mechanisms within the European Union becomes legally restricted or practically impossible […]»
UNHCR : COUNTRY OPERATIONS PLAN, OVERVIEW, Country: Benelux, Planning Year 2006: «[…] A clear distinction has to be maintained between strengthening refugee protection outside the EU, which is a goal UNHCR shares, and externalizing the EU’s responsibilities, which we cannot support[…]» 
HUMANRIGHTSWATCH: Ανακόπτοντας την ροή: Καταχρήσεις εναντίον Μεταναστών, Αιτούντων Άσυλο και Προσφύγων, διαθέσιμο σε : https://www.hrw.org/report/2006/09/12/stemming-flow/abuses-against-migrants-asylum-seekers-and-refugees
[4]«[…] Η Ένωση αναπτύσσει κοινή πολιτική στους τομείς του ασύλου, της επικουρικής προστασίας και της προσωρινής προστασίας με στόχο να παρέχεται το κατάλληλο καθεστώς σε οποιοδήποτε υπήκοο τρίτης χώρας χρήζει διεθνούς προστασίας και να εξασφαλίζεται η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης. Η πολιτική αυτή πρέπει να συνάδει με τη Σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 και με το Πρωτόκολλο της 31ης Ιανουαρίου 1967 περί του καθεστώτος των προσφύγων, καθώς και με άλλες συναφείς συμβάσεις […]»
[5]Οράτε άρθρο 38 Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2013/32 σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (αναδιατύπωση)
[6] Ομοίως ως ανωτέρω
[7]Άρθρο 35 της ίδιας ως άνω Οδηγίας
[8]Άρθρο 33 της ίδιας ως άνω Οδηγίας
[9]AIDA, Country Report-Turkey, σελ. 17 : «[…]Persons who fall within the refugee definition in Article of the 1951 Convention but come from a so-called ‘non-European country of origin’, are instead offered “conditional refugee” status under LFIP. The “conditional refugee” status is a Turkish legal concept introduced by the LFIP for the purpose of differentiating in treatment between 1951 Convention-type refugees originating from ‘non-European’ states and those originating from ‘European’ states. The Turkish legal status of “conditional refugee” under LFIP affords to beneficiaries a set of rights and entitlements lesser to that granted to “refugee” status holders. Most importantly, “conditional refugee” status holders are not offered the prospect of long-term legal integration in Turkey and excluded from “family unification” rights[…]». http://www.asylumineurope.org/reports/country/turkey
[10] AIDA Country Report, Turkey, σελ. 15, 16, 17, 84, 85 
Καιανακοίνωση European Council for Refugees and Exiles, «ECRE strongly opposes legitimizing push-backs by declaring Turkey a “safe third country”»
[11]AIDA Country Report, Turkey, σελ. 22, 23.
[12]ΑΙDA Country Report, Turkey, σελ. 16, 128, 134, 135
[13]Amnesty International, “Europe’s Gatekeeper: Unlawful Detention and Deportation of Refugees in Τurkey”, 16 December 2015, http://bit.ly/1NwzlRu; Amnesty International, ‘Fear and Fences: Europe’s Approach to Keeping Refugees at Bay”, 17 November 2015, http://bit.ly/1T45UKa; Amnesty International, “Struggling to Survive: Refugees from Syria in Turkey”, 20 November 2014 , http://bit.ly/1mgkl3n; Human Rights Watch, “Turkey: Syrians Pushed Back at the Border”, 23 November 2015, http://bit.ly/1MwO6Wo; Human Rights Watch, “Syria/Turkey: Landmines Kill Civilians Fleeing Kobani”, 2 December 2014, http://bit.ly/1LvKoIA; Human Rights Watch, “Turkey/Azerbaijan: Journalist Deported, Imprisoned”, 24 April 2014, http://bit.ly/1kgvjo9.
[14]AIDA, Country Report, Turkey, σελ. 120.
[15] Silvia Morgades (Λέκτορας Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο PompeuFabra, Ισπανία)
[16]GRITIM Σειρά Κειμένων Εργασίας, Νο 4, Άνοιξη 2010, Η Μετατόπιση της λειτουργίας του ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση https://www.upf.edu/gritim/_pdf/GRITIM_WP4_Spring10.pdf
 
[17]Βλ. και έκθεση HUMANRIGHTSWATCH: Ανακόπτοντας την ροή: Καταχρήσεις εναντίον Μεταναστών, Αιτούντων Άσυλο και Προσφύγων (2006https://www.hrw.org/report/2006/09/12/stemming-flow/abuses-against-migrants-asylum-seekers-and-refugees
 
[19]Οράτε και : «Η Υ.Α. ανησυχεί για την αύξηση των περιοριστικών μέτρων στην Ευρώπη», διαθέσιμο σεhttps://www.unhcr.gr/nea/artikel/873401e2da97f6edda7bab04712bae4c/i-ya-anisychei-gia-t.html